My Blogs in Blogger

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Καρφί στην αγάπη



"ότι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο..."
Άγονη πλήξη μιας ζωής, δίχως έρωτα
της ερημιάς μου τέρας, της πόλης μου θηρίο, μη με φοβάσαι
αλλοπαρμένη έκφραση οι τοίχοι σου θυμίζουν, τον πρώτο σου έρωτα
οι πιο πολλοί αδιάφορα κενοί σε λυγίζουν, όπου και να 'σαι
στα σκοτεινά δρομάκια οι σκιές γλιστράνε, επικίνδυνα
στα ηλεκτρισμένα ξενυχτάδικα οι γυναίκες μισοκρύβονται, πίσω απ' τη λήθη
στα κολασμένα παζάρια της λεωφόρου οι αστυνόμοι
οι πλούσιοι επαρχιώτες μηχανόβιοι
μάσκες ακάλυπτες μικρές στο γύρο του θανάτου
που τρεμοπαίζουν τον άγγελο ή το δαίμονα
στις άκρες των δακτύλων τους, ξημέρωμα Σαββάτου

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ότι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο
για να μην υποφέρεις φύγε μακριά μου, κρύψου από μένα
δεν ξέρω αν φεύγεις, τώρα, για το λίγο μου
ή αν αυτό που νιώθω ήταν πολύ
πολύ για σένα, πολύ για σένα

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ότι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο...


«Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο»
Μάρω Βαμβουνάκη
Πυξ Λαξ




Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Χελιδόνια


Πόσο πολύ σ_αγάπησα - Χρήστος Θηβαίος από f1302070722

"Ποτέ..."
Πόσο πολύ, πόσο πολύ
πόσο πολύ σ' αγάπησα
πόσο πολύ σ' αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις

Απ' τη ζωή, απ' τη ζωή
απ' τη ζωή μου πέρασες
κι αλάργεψες κι εχάθης
καθώς τα διαβατάρικα
κι αγύριστα πουλιά

Πόσο πολύ σ' αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις

Κι αν δεν προσμένεις να με δεις
κι αν δεν προσμένεις να με δεις
κι εγώ πως θα ξανάρθεις
εσύ του πρώτου ονείρου μου
γλυκύτατη πνοή

Αιώνια θα το τραγουδώ
αιώνια θα το τραγουδώ
κι εσύ δε θα το μάθεις
πως οι στιγμές που μου 'δωσες
αξίζουν μια ζωή

Πόσο πολύ σ' αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις…



«Αγάπη»
Κατίνα Παΐζη
Βασίλης Δημητρίου
Χρήστος Θηβαίος





πηγή φωτογραφίας

τελευταία ενημέρωση
23-4-2015

Freedom's soul for Barack Obama...




Σε κρατικό δελτίο ειδήσεων στην τηλεόραση άκουσα -με τα ίδια μου τα αυτάκια- να δηλώνει ο Μπαράκ Ομπάμα πως η πυραυλική στρατιωτική γραμμή σε χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ στην Ευρώπη έχουν ως στόχο μια ενδεχόμενη αμυντική απάντηση (!) από το Ιράν και όχι από τη Ρωσία (χα, χα, χα…!!!)…

Εγώ λέω πως στόχο έχουν να φοβίζουν, να περικυκλώνουν και να απειλούν τη Ρωσία και τους συμμάχους της, να στοχοποιεί ξεκάθαρα το Ιράν ως την επόμενη απειλή που πρέπει να εξαφανιστεί από το χάρτη, να πουλούν όπλα και να εξαγοράζουν συνειδήσεις και Κράτη με τον Φόβο ως κυρίαρχο όπλο. Λυπάμαι για την κατάντια των πρώην Ανατολικών κρατών που έχουν γίνει υποχείρια των ΗΠΑ και των ισχυρών κρατών της ΕΕ.

Επιτέλους αρχίζουν να πέφτουν οι μάσκες… Τελικά εκτός από λευκά αρχ_δ_α που έχουν κυβερνήσει στις ΗΠΑ (βλέπε Τζορτζ Μπους, Μπιλ Κλίντον, κτλ, κτλ…) υπάρχουν και τα μαύρα αρχ_δ_α. Μαύρο ή Άσπρο, Άσπρο ή Μαύρο… μια από τα ίδια είναι: το σχήμα και το περιεχόμενο δεν αλλάζει. Παραμένει σταθερή αξία της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.