Τελικά άξιζε η αναμονή: και τα τρία βιβλία μαζί, το ένα πίσω από το άλλο σύμφωνα με την ημερομηνία έκδοσης τους τα διάβασα, είναι ένα πλήρες επαρκές ανάγνωσμα για τον μέσο (χειραφετημένο) πολίτη όπου καταλαβαίνει πως η ενημέρωση δεν είναι ένα πεδίο όπου πρέπει να παίρνει αβασάνιστα και επιφανειακά, αλλά, ειδικά σήμερα στην εποχή της ψηφιακής εποχής και της τεχνητής νοημοσύνης είναι το βασικό και κύριο όπλο της συστημικής προπαγάνδας ώστε να χειραγωγούν και να εξουσιάζουν οι από πάνω (κύρια οι ολιγάρχες, οι μεγάλες εθνικές εταιρείες, οι πολυεθνικές και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικοτραπεζικό και οπλοτεχνολογικοβιομηχανικό κατεστημένο μαζί με τις κυβερνήσεις/πολιτικούς -για το δυτικό μοντέλο μιλάμε πάντα- που τους προσκυνούν) τους από κάτω.
Από την στιγμή που κατάφεραν να μας μαντρώσουν στις μεγάλες απάνθρωπες πόλεις, να διασπάσουν και να απομονώσουν τις κοινωνίες σε άτομα και να ελέγξουν πλήρως τις καταναλωτικές και ενημερωτικές συνήθειες των ιδιωτών καταναλωτικών τους κοινωνιών, η ενημέρωση και ο πλήρης έλεγχος της, ειδικά σήμερα στην ψηφιακή εποχή, τους δίνει το προβάδισμα και το πάνω χέρι στην πλήρη χειραγώγηση μας -πάντα μιλώντας ως πλειοψηφίες. Μην ξεχνάμε το παράδειγμα που επαρκώς αναλύεται στα βιβλία, γιατί πχ οι έλληνες ολιγάρχες επενδύουν σε τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες που δεν έχουν πλέον κανένα εμπορικό κέρδος σήμερα;
Έτσι ερωτήματα περί της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης, σε όλα τα ΜΜΕ αλλά φυσικά και στο διαδίκτυο, ερωτήματα ειδικά για τα ΜΚΔ που εξουσιάζουν την (πληροφορία στην) εποχή μας αναλύονται επαρκώς για τον μέσο (χειραφετημένο) πολίτη που επιθυμεί να πάρει τον έλεγχο της ενημέρωσης στα χέρια του, διότι ξέρει και κυρίως κατανοεί πως η ενημέρωση και η πληροφορία δεν (πρέπει να) είναι δωρεάν.
Προσωπικά πέρα από αυτά που γράφονται στα βιβλία, και επειδή είμαι χρήστης του διαδικτύου από το 2002 με έμφαση στην πολιτική ενημέρωση ειδικά μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, υπάρχουν τρόποι όπου αν θέλει ένας ιδιώτης καταναλωτής να γίνει χειραφετημένος πολίτης στον τομέα της ενημέρωσης, από οδούς που για ευνόητους λόγους έτσι γενικά και αόριστα δεν μπορούσαν να γράψουν οι συγγραφείς, αλλά που εγώ μιλώντας την απλή γλώσσα του πληκτρολογίου, όντας και blogger από το 2007 και συμμετέχοντας με τις λιλιπούτειες δυνάμεις μου σε αυτό που λέμε "δημοσιογραφία πολιτών", όπου τελικά, συμπυκνώνονται σε πέντε (5) ερωτήματα για αρχή:
1ο ερώτημα:
Το μέσο ενημέρωσης που παρακολουθείς πιστεύει πως χθες, αλλά ειδικά σήμερα, η συμμαχία με το Ισραήλ είναι προς όφελος της Ελλάδας και της Κύπρου; Πιστεύει πως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και οι Φρουροί Της Επανάστασης είναι τρομοκρατική/ές οργάνωση/εις;
2ο ερώτημα:
Το μέσο ενημέρωσης που παρακολουθείς πιστεύει πως το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ καλώς έχουν βάσεις στην Ελλάδα και στην Κύπρο; Πιστεύει πως η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι με την σωστή πλευρά της ιστορίας;
3ο ερώτημα:
Το μέσο ενημέρωσης που παρακολουθείς πιστεύει πως σωστά γίνονται οι επαναπροωθήσεις των προσφύγων/μεταναστών στην θάλασσα; Πιστεύει πως πρέπει να υπάρχουν κλειστές δομές για τους λαθρομετανάστες/λαθροεισβολείς* όταν έρχονται στην χώρα;
4ο ερώτημα:
Το μέσο ενημέρωσης που παρακολουθείς πιστεύει πως τα μνημόνια στην χώρα ήταν ένα αναγκαίο κακό και πως δεν υπήρχε/υπάρχει άλλη εναλλακτική για να βγει η χώρα από την κρίση;
και 5ο ερώτημα:
Το μέσο ενημέρωσης που παρακολουθείς πιστεύει πως δεν χρειάζεται να ενημερώνει τους ακροατές ή αναγνώστες του για τα βασικά κινηματικά/συλλογικά/πολιτικά δρώμενα που λαμβάνουν χώρα στον τόπο σου;
Τώρα αν οι απαντήσεις στα ερωτήματα και στα υποερωτήματα είναι θετικές τότε έχεις πέσει με τα μούτρα σε συστημικά μέσα εντελώς χειραγωγούμενα από το κυρίαρχο σύστημα. Αν δεν ξέρεις τι πιστεύουν τα μέσα που ενημερώνεσαι για τα πιο πάνω ερωτήματα και υποερωτήματα ισχύει όπως και πιο πάνω, δηλαδή σαν να ήταν θετικές οι απαντήσεις.
Μόνο αν οι απαντήσεις είναι αρνητικές σε όλα τα ερωτήματα και υποερωτήματα είσαι στο σωστό μονοπάτι της ενημέρωσης, που κι αυτό, δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, είναι ένας συνεχόμενος και διαχρονικός έλεγχος για να είναι η ενημέρωση με τα συμφέροντα των πολλών και όχι των λίγων (με την πολιτική φυσικά έννοια των όρων).
*Και μόνο να υπάρχει ο όρος λαθρομετανάστες ή λαθροεισβολείς και φιλοπαλαιστίνιος=αντισημίτης το μέσο είναι απολύτως ξεκάθαρα συστημικό.
Τέλος σαν αρχικό κείμενο στην ανάρτηση -θα επανέλθω διότι με ενδιαφέρει υπερβολικά το θέμα- θέλω να υπογραμμίσω ειδικότερα το ένατο κεφάλαιο στο βιβλίο του Κωνσταντίνου για το Τι να κάνουμε; (σελίδα 265) που πρέπει να διαβαστεί και να απαντηθεί από όλους όσους ενδιαφέρονται για την ενημέρωση που "εκπροσωπεί" των από τα κάτω, της λεγόμενης και βάσης, τα συμφέροντα και μόνο.
Ειδικά στην σελίδα 270 στην πρώτη παράγραφο (φυσικά ως συνέχεια και τελείωμα της προηγούμενης), αναφέρει για την "...υπερήφανη μειονότητα η οποία είναι στατιστικώς ασήμαντη, ακόμη και αν είναι ηθικώς ανεπίληπτη(=άμεμπτη/άψογη)." όπου δηλώνω πως ανήκω κι εγώ, καθώς και στους μόνιμους μηνιαίους συνδρομητές του https://thepressproject.gr και στους μόνιμους ετήσιους συνδρομητές του https://info-war.gr.
Αυτά για αρχή.
σύνδεσμοι:
https://moviementa.com/disinfobook/
https://moviementa.com/disinfobook2/
https://thepressproject.gr/social-media-i-eleftheria-na-milas-choris-na-akougesai-h-parousiasi-tou-vivliou-tou-k-pouli/
https://thepressproject.gr/festival-vivliou-parousiasi-tou-vivliou-social-media-i-eleftheria-na-milas-choris-na-akougesai-tou-konstantinou-pouli/
